უღმერთო მღვდელი
Posted by dreamar in სოციალური საკითხები on April 15, 2012
პირველ რიგში გილოცავთ აღგდომას! სულ არ ვაპირებდი სააღდგომოდ ამ პოსტის დაწერას, მაგრამ ამ გადაწყვეტილებამდე მას შემდეგ მივედი, რაც პაატა შამუგიას სტატიას გავეცანი თანდართული ვიდეოთი.
გარემოვაჭრეების დანახვისას, ყოველთვის ვფიქრობ ხოლმე რამდენად რთული სამუშაო აქვთ: ქარსა თუ წვიმაში, სიცხესა თუ სიცივეში გარეთ უწევთ დგომა საკუთარი თავის, შვილებისა თუ მშობლების სარჩენად. შესციცინებენ ქუჩაში გამვლელებს, იმ იმედით რომ ვინმე რამეს იყიდის. როგორც ვიცი, გარევაჭრობა 2006 წლიდან თბილისის ქუჩებში აკრძალულია და ისჯება 20-დან 50 ლარამდე. გარემოვაჭრესთვის ვაჭრობის შეწყვეტის მოთხოვნა პოლიციის ფუნქცია და მოვალეობაა. ზემოთ მოყვანილ ვიდეოში გარემოვაჭრისგან პროდუქციის (საეკლესიო სანთლები) აღებასა და ვაჭრობის შეწყვეტას არც მეტი არც ნაკლები, სასულიერო პირი მოითხოვს!!! და თან იმ მიზეზით, რომ ”სანთელი უნდა გაიყიდოს მარტო ჩვენს მაღაზიებში, ჩვენს ქსელში, საპატრიარქოს ლიცენზია უნდა გქონდეს, გასაგებია?! ეგრე სადაა, შენ აქ სანთლები ყიდო, ფული აკეთო და საპატრიარქოს გვერდი აუარო…” ანუ სასულიერო პირის აღშფოთების მიზეზი არის საეკლესიო ბიზნესისთვის ხელის შეშლა. არ მესმის, რა უღმერთო უნდა იყო ადამიანი, რომ ავადმყოფი შვილის დედას მხოლოდდამხოლოდ ამ მიზეზით აუკრძალო საკუთარი თავის რჩენა. ან რა უგულო უნდა იყო ადამიანი, რომ ამ ქალის ცრემლების დანახვისას მაინც უტიფრად გააგრძელო იმის მტკიცება, რომ სანთლების გაყიდვით, ფულს პარავ საპატრიარქოს. Read the rest of this entry »
Like this:
TeenSpirit
სულმოუთმენლად ველოდი ამ ფილმის გამოსვლას ეკრანებზე. გუშინ ჩემს ლოდინს ბოლო მოეღო: კინოთეატრ რუსთაველში TeenSpirit -ის პრეიმიერა გაიმართა. ესაა ფილმი ახალგაზრდა ქართველ მუსკიკოსებზე. მუსიკოსებზე, რომლებსაც უნდათ ალბომის გამოშვება, მაგრამ არ აქვთ ამისთვის ფული. მუსიკოსებზე, რომლებისთვისაც მუსიკა არ არის შემოსავლის წყარო და ამიტომაც ბევრისთვის მომავალში ის ჰობიდ რჩება მანამდე, სანამ მუსიკოსის პოტენციას მისი სხვა საქმიანობა არ შთანთქავს და მუსიკოსი ბუღალტრად, პროგრამისტად ან სხვა, აბსოლუტურად გასხვავებული პროფესიის ადამიანად გადაიქცევა. დიახ, სევდიანი რეალობაა, ძნელია საქართველოში მუსიკით ცხოვრება (თუ ნინო ჩხეიძე არ ხარ:დ) და არ აქვს მნიშვნელობა რა არის ამის მიზეზი: მცირე და ჩამოუყალიბებელი მუსიკალური ბაზარი, ალტერნატიული მუსიკიდამი გულგრილი მსმენელი თუ მუსიკოსების უნიჭობა. Read the rest of this entry »
Like this:
8 მარტი, კლარა ცეტკინი და სტატუს კლუბი
ყველა ცუდ კაცს რვა მარტს როზა,
ლუქსემბურგის ბაღში როზგავს!
(შოთა იათაშვილის ეს ფრაზა განწყობისთვის 
)
8 მარტი არ მიყვარდა, იმ მიზეზით, რომ “ყველა დღე ისედაც ქალის უნდა იყოს და რა საჭიროა ერთი დღის გამოყოფა”… მაგრამ ახლა რომ ვუფიქრდები, მომწონს ეს დღესასწაული :დ თუნდაც იმიტომ, რომ სარვამარტოდ მრავალი სეილი იმართება, ტარდება კონცერტები, ივენთები, სადაც ქალებისთვის შესვლა უფასოა, შეიძლება ხელი გამოკრა რამე კარგ საჩუქარს რომელიმე კომპანიისგან, (მამაკაცის მიერ მორთმეულ საჩუქარზე აღარაფერს ვამბობ, თავისთავად კარგია) :დ ქუჩაში გიღიმიან (მამაკაცების უმეტესობა :დ) … Read the rest of this entry »
Like this:
ქართული კომპანიების მინუსები
Posted by dreamar in სოციალური საკითხები on February 29, 2012
პოსტში მინდა მოკლედ მიმოვიხილო ქართული კომპანიების ის უარყოფითი მხარეები, რომლებსაც დღეს, სამწუხაროდ, ხშირად შეხვდებით.
N1 ყველაზე მნიშვნელოვანი და ყველაზე დიდი ნაკლი: კომპანიის მესვეურთა დამოკიდებულება თანამშრომლების მიმართ. დამსაქმებელი ნაკლებად ან საერთოდ არ ზრუნავს დაქირავებულის ინტერესთა დაკმაყოფილებაზე.
აქ საუბარია არამხოლოდ ხელფასის რაოდენობაზე, არამედ თუნდაც ელემენტარულ სამუშაო პირობებზე. ხშირად მოქმედებს პრინციპი “არ არსებობს შეუცვლელი თანამშრომელი”. სწორედ ეს არის ერთ-ერთი მიზეზი კადრების ხშირი ცვლისა, რაც დიდ პრობლემად არ მიაჩნიათ დამსაქმებლებს. მათ არ ესმით ელემენტარული რამ: რამდენად მნიშვნელოვანია დასაქმებულის მოტივაცია მისი ეფექტურად მუშაობისთვის. მოტივირებული თანამშრომელი ხომ კომპანიის წარმატების გარანტია. Read the rest of this entry »
Like this:
5 მიზეზი, რის გამოც თოვლი არ უნდა გიყვარდეს
Posted by dreamar in Uncategorized on February 15, 2012
წლევანდელმა ზამთარმა ბევრის გული გაახარა და დიდი ხნის ნატვრა აუსრულა: როგორც იქნა თბილისში თოვლმა დადო. მართლაც ზამთარს თუ არ იგუნდავე, თოვლის ბაბუები არ გააკეთე, თხილამურებით არ ისრიალე (ან სხვა ზამთრის სპორტით არ დაკავდი),მაშინ რაა ზამთარი? ) მიყვარს თოვლით დაფარული, გაშლილი სივრცის ყურება. მიყვარს თოვლი მაშინ, როცა ქალაქიდან სადმე შორს, მიყრუებულ ადგილას ხარ, ბუხარს უზიხარ და ცხელ ჩაის სვამ, გარეთ კი დიდი თეთრი ფიფქები ცვივა. მაგრამ მაინც არ მესმის იმ ხალხის, ვინც თბილისში თოვლის მოსვლას ნატრობს. საკმარისია, მცირედ მოთოვოს თბილისში, რომ (1) საგზაო მოძრაობა მაშინვე ფერხდება. ჩვენი მერიის ორგანიზებულობის წყალობით თოვლით დაფარული გზები საათობით იკეტება, რის გამოც მგზავრობისთვის დაგეგმილი 30 წთის ნაცვლად 2 ან მეტი საათი გჭირდება. (2) თოვლიან დღეს დაგვიანება 90%ითაა გარანტირებული, ნებისმიერი მნიშვნელობის საქმის გადადებაც. (3) დღისით ნანატრი თოვლი დნება, ღამით იყინება და საბოლოოდ ვიღებთ ყინულ-თოვლის მასას, რის გამოც გუნდაობაც შეუძლებელი ხდება და ქუჩაში სიარულიც. ამ ყველაფერს თავი რომ დავანებოთ: (4) თოვლის გამო გზებზე ორმაგად იზრდება ავარიების, (5) საავადმყოფოებში კი _ მოტეხილობების მქონე პაციენტთა რიცხვი.
მაინც რატომ უნდა გინდოდეს თბილისში თოვლის მოსვლა? იმიტომ, რომ ლამაზია? თუ გუნდაობის გამო? რა ინფანტილურობაა! რა ფასი აქვს ამ სილამაზეს, თუ მის გამო ადამიანები შავდებიან.
Like this:
სტერეოტიპები, რომლებიც ყველაზე მეტად მაღიზიანებს
Posted by dreamar in პირადული, სოციალური საკითხები, ფსიქოლოგია on January 6, 2012
ქართველები ნიჭიერები, მაგრამ ზარმაცები ვართ (პ.ს ზოგადად გამოთქმა “ნიჭიერია, მაგრამ ზარმაცი” :დ)
ქართველის ბუნებაში კანონმორჩილება არ დევს
ლამაზი ქალი სულელია
ქალს უყვარს როცა მამაკაცი უხეშად ეპყრობა
ქალს არ უნდა ენდო
კაცები არ ტირიან
ყველა კაცი (ქალი) ერთნაირია
ქალი ცუდი მძღოლია
ქალის მთავარი ფუნქციაა იყოს კარგი მეუღლე და დედა
რუსი ქალები გიჟდებიან ქართველ კაცებზე
კაცი ქალზე ჭკვიანია (ამას ხშირ შემთხვევაში მოსდევს “აბა, დამისახელე რომელიმე მეცნიერი ქალი”)
კაცს არ უხდება გრძელი თმა, პირსინგი და ა.შ
როკერები სატანისტები არიან
ესაა რაც გამახსენდა. (რომ გამახსენდება კიდევ დავამატებ :დ) თქვენ მიერ შეძულებული სტერეოტიპებიც დაამატეთ კომენტარებში.
პ. ს გილოცავთ ახალ 2012 წელს! გისურვებთ თქვენი სტერეოტიპების მსხვრევას :დ
Like this:
“მკვლელი” დედები vs “მკვლელი” მამები
Posted by dreamar in სოციალური საკითხები on November 22, 2011
16 წლის ხარ. გაგიჟებით გიყვარდება ყველაზე პოპულარული ბიჭი შენს უბანში. ერთ მშვენიერ დღეს ისიც მოგაქცევს ყურადღებას, გეტყვის რომ ძალიან მოსწონხარ, მოკლედ წყვილი ხდებით. შენს სიხარულს საზღვარი არ აქვს. ამ ბედნიერ სასიყვარულო ურთიერთობას სექსიც მოყვება, შენთვის პირველი. გაკვრით გსმენია კონტრაცეპტივების შესახებ და პირველი ინტიმური ურთიერთობის დროს არც შენ და არც შენი გულისსწორს აზრად არ მოსდის თავის დაცვა. ამას მოყვება არასასურველი ორსულობა. შენ შოკში ხარ, არ იცი რა უნდა გააკეთო. შენი ბიჭი კი სწრაფად პოულობს გამოსავალს: რადგან თქვენ ჯერ ძალიან ახალგაზრდები ხართ და არ ხართ მზად მსგავსი პასუხისმგებლობსთვის, ის აბორტს გირჩევს. შენც ფიქრობ, რომ სხვა გზა არ გაქვს და მიყვები მის რჩევას. ამ დღიდან საზოგადოებისთვის ხდები “მკვლელი დედა”. Read the rest of this entry »
Like this:
არამწეველთა პრობლემები
Posted by dreamar in სოციალური საკითხები on November 15, 2011
ბევრი იწერება იმაზე, რა ზიანს აყენებენ თამბაქოს მომხმარებლები საკუთარ ჯანმრთელობას. ყურადღების ცენტრში ისევდაისევ მწეველები და მათი პრობლემებია. არამწეველები კი ყურადღების მიღმა რჩებიან. თქვენ წარმოიდგინეთ, მათ არანაკლები პრობლემა შეიძლება შეექმნათ ისეთ ქვეყანაში, როგორიცაა საქართველო.
მიუხედავად იმისა, რომ სიგარეტის მიმართ არ მაქვს მკვეთრად უარყოფითი დამოკიდებულება და არის რაღაცები, რაც მხიბლავს სიგარეტში, არ ვარ მწეველი, რაც ძალიან მახარებს. მახარებს იმიტომ, რომ ჩემ გარშემო თითქმის ყველა ეწევა და ძალიან დიდი ალბათობა იყო იმისა, ერთ მშვენიერ დღეს მეც მწეველი გავმხდარიყავი. როგორც რიგითმა არამწეველმა, მინდა დავწერო იმ პრობლემების შესახებ, რაც ამ უმცირესობას ექმნება :დ
Like this:
ერთად დავპრუწოთ ტუჩები
Posted by dreamar in სოციალური საკითხები on October 31, 2011
არ მეგულება თავმოყვარე გოგო, რომელიც შეიძლება ხმამაღლა არ აცხადებს, მაგრამ გულში მაინც საკუთარ თავს “ძერსკ” და მოდურ ადამიანად მიიჩნევს და მსგავსი ფოტო არ მოეპოვება:
დაპრუწული ტუჩები! დიახ! რამდენ რამეზე მეტყველებენ ისინი! გამჭოლი, დაჟინებული მზერა, გამობერილი და ოდნავ ზემოთ აბზეკილი ტუჩები, რომლებიც თითქოს საკოცნელად გიხმობენ: “მოდი მაკოცე, გაიგე ჩემი ტკბილი გემო!” სექსუალურობის პიკი!!! Read the rest of this entry »
Like this:
Together We Will Live Forever
გიფიქრიათ ოდესმე რა მოხდება თუ საყვარელ ადამიანს დაკარგავთ? მსგავსი აზრები ხშირად მომსვლია თავში. სწორედ ეს შიშისა და სევდის მომგვრელი ფიქრები გამახსენა დარენ არონოფსკის ფილმმა The Fountain. ჩვენ ყველას გვეშინია სიკვდილის, მით უფრო ახლობელი ადამიანის სიკვდილის.
Read the rest of this entry »
Recent Comments