Posts Tagged პროტესტი

აპოლიტიკური თუ აპარტიული?

ბოლო დროს საქართველოში ერთი ტენდენცია გაძლიერდა: ვიღაცები გამუდმებით უყურებენ “კურიერს” და გამუდმებით საუბრობენ პოლიტიკურ ამბებზე, ვიღაცები კი, თავს რომ უმცირესობად მიიჩნევენ, ამბობენ, რომ “პოლიტიკა არ აინტერესებთ და მობეზრდათ მასზე საუბრის მოსმენა”.  ისინიც კი, ვინც ხელისუფლების ქმედებების გასაპროტესტებლად აქციას მართავს, ამბობს რომ აპოლიტიკურია. სიტყვა პოლიტიკა ბევრს აშინებს: პოლიტიკა ხომ ბინძური საქმეა, როგორ შეიძლება პატიოსანი ადამიანი ჩართული იყოს მასში. ამიტომ თუ  ხარ აპოლიტიკური ე.ი. კარგი ტიპი ხარ. პოლიტიკაზე საუბარი და კამათი ხომ too mainstream-ია. ასეთი ტიპები ოცნებობენ ისეთ საქართველოში ცხოვრობდნენ, სადაც ძალიან ცოტას ეცოდინება პრემიერ-მინისტრისa ან თუნდაც სასჯელაღსრულების მინისტრის სახელი. თითქოს პოლიტიკაში ჩახედულობა ცალკეული პერსონების სახელების ცოდნით განისაზღვრება. ასეთმა  ტიპებმა არ იციან, რომ სინამდვილეში უმრავლესობას წარმოადგენენ. Read the rest of this entry »

, , , , , ,

2 Comments

ქართველები=ტრაკისვერამწევი ერი

ავტობუსის ხაზები რომ შეამცირეს და ახლა თბილისში ერთი ადგილიდან არც თუ ისე შორს მოსახვედრად მინიმუმ ორი ტრანსპორტის გამოცვლა რომ უწევს მოქალაქეთა უმეტესობას, ამაზე თავის დროზე ხმა არავინ ამოიღო. ერთადერთი ავტობუსი დადიოდა ჩემი სახლიდან უნივერსიტეტამდე და ისიც გააუქმეს. დადიოდა რა _ მინიმუმ 20 წთ უნდა დავლოდებოდი ხოლმე, რომ მერე როგორმე გატენილ ავტობუსში ავსულიყავი. საღამოს საათებში ხომ საერთოდ შეუძლებელი იყო მისით მგზავრობა _ საათობით მიწევდა ლოდინი. თუმცა, სულ არაფერს ჯობდა. ზოგადად საზოგადოებრივი ტრანსპორტით მგზავრობა თბილისში რომ ერთ-ერთი ყველაზე დიდი პრობლემაა, ამაზე არავინ დავობს მგონი: მოუწესრიგებელი განრიგი, სრული დისკომფორტი: დაწყებული მძღოლის მიერ ჩართული “არ დაიდარდო”-თი, დამთავრებული ჭყლეტით.

ხმა არც მაშინ ამოუღია საზოგადოებას, როცა ნაგვისა და დენის გადასახადი გააერთიანეს. პროდუქტების ფასები იზრდება და იზრდება, ადამიანთა შემოსავალი კი იგივე რჩება. სოციალური პრობლემების რაოდენობა დღითიდღე მატულობს და ეს ყველაზე მეტად რიგითი მოქალაქეების ცხოვრების პირობებზე აისახება. წყლისა და ელექტროენერგიის გამორთვასაც მოუხშირეს. წარმოიდგინეთ, რამდენიმე დღე რომ გრჩება სამაგისტრო ნაშრომის დასაწერად და მაინცდამაინც მაშინ რთავენ ელექტროენერგიას! ხანდახან მგონია, რომ ბედკრულ 90-ანებში ვბრუნდებით. :/

სულ ახლახანს მიკროავტობუსებით მგზავრობაც გააძვირეს _ 50 თეთრის ნაცვლად მგზავრობა 80 თეთრი გახდა. არადა მერიისა და საკრებულოს წარმომადგენლები ცოტა ხნის წინ აცხადებდნენ, რომ მგზავრობის საფასური არ გაიზრდებოდა. მგზავრობის საფასურის გაძვირება არამხოლოდ ახალ, ყვითელ მიკროავტობუსებს შეეხო, არამედ ძველ მიკროავტობუსებსაც _ თუ რა მიზეზით გაუგებარია: მძღოლები ამობენ, რომ ეს კომპანია “თბილისის მიკროავტობუსის” მოთხოვნით მოხდა, ამ კომპანიაში კი მსგავსი მოთხოვნის გაცემას უარყოფენ.

მგზავრობის გაძვირებაზე აღელდა საზოგადოება _ განსაკუთრებით ფეისბუქზე. შეიქმნა საპროტესტო აქციის ივენთი, რომელზე წასვლის სურვილი (თუ attending-ის რაოდენობის მიხედვით ვიმსჯელებთ) 2 ათასამდე ადამიანმა გამოთქვა. გამოჩნდნენ ბევრი პესიმისტურად განწყობილი ადამიანებიც: “მაინც არაფერი შეიცვლება, რა აზრი აქვს ამ აქციებს”. მსგავსი ფრაზების ავტორები უმეტესწილად ახალგაზრდები იყვნენ. სამწუხაროა, რომ მაშინ როცა ახალგაზრდობა წესით საზოგადოების ყველაზე აქტიური, მებრძოლი და პოტენციით აღსავსე ნაწილი უნდა იყოს, ის დუმს და უმოქმედობას არჩევს. მსგავსი მიზეზით უმოქმედობის გამართლება კი, ჩემი აზრით, ან სიბრიყვეა და ან კიდევ საკუთარი სიზარმაცისა და გაუბედაობის დაფარვის მცდელობა.

აქციაზე მისულს საოცარი სურათი დამხვდა: ათამდე პენსიონერი და თითქმის იმავე რაოდენობის ახალგაზრდა შეკრებილიყო პარლამენტის წინ. ათასობით ადამიანს ნამდვილად არ მოველოდი, მაგრამ ვერც იმას წარმოვიდგენდი, რომ ეს პრობლემა მხოლოდ ამ 40-ოდე ადამიანს აღელვებდა :/

კაცი იხრჩობოდა და ღმერთს შველას თხოვდა. ღმერთმა უთხრა ხელი გაანძრიე და გეშველებაო. ხოდა სანამ ქართველებს ტრაკის აწევა დაეზარებათ, მანამდე არაფერი შეიცვლება:/

, , , , , , , , , , , , , , ,

8 Comments

“ოროსნები” კონფორმისტების წინააღმდეგ

მას შემდეგ რაც პრეზიდენტმა მეთორმეტეკლასელების პროტესტს სკოლის დამამთვარებელი გამოცდების დანიშვნასთან დაკავშირებით, “ოროსნების” რევოლუცია უწოდა, ქართულმა საზოგადოებამ მყისვე აიტაცა ეს სიტყვები და არ მოაკლო კრიტიკა მოსწავლეთა პროტესტს. გამოჩდნენ განათლებული, ბეჯითი და ჭკუისდამრიგებელი მოქალაქეები, რომლებმაც არ დაიშურეს რჩევები მეთორმეტეკლასელთათვის: აქციების გამართვას სჯობს ისწავლოთო. ბევრმა საკუთარი წარსულიდანაც მოიყვანა მაგალითები: გაიხსენეს, როგორი ძნელი იყო მათ დროს გამოცდების ჩაბარება, როგორ დააკლეს თავი საგნების სწავლას და საბოლოოდ როგორ ჩააბარეს ურთულესი გამოცდები. ზოგმა ვერ დამალა საკუთარი აღშფოთება მოსწავლეების პროტესტთან დაკავშირებით და ამბოხებული მეთორმეტეკლასელები შეამკო ისეთი ეპითეტებით, როგორიცაა “უვიცები”, “ხეპრეები”, “კეკელკები” და ა.შ.

პირადად მე გამიხარდა ამ პროტესტის შესახებ რომ შევიტყვე: საქართველოში მოსწავლეები მაინც აღმოჩნდნენ იმდენად გაბედულები, რომ საკუთარი უკმაყოფილების გამოხატვას არ მოერიდნენ. მათგან განსხვავებით სტუდენტები დუმან. მიუხედავად იმისა, რომ დუმილისა და მშვიდად ყოფნის მიზეზს თუნდაც თბილისის მერიის ბოლოდროინდელი გადაწყვეტილება არ უნდა აძლევდეთ. ვგულისხმობ ავტობუსის მთელი რიგი ნომრების გაუქმებას, რამაც სტუდენტებს ძალიან ბევრი პრობლემა შეუქმნა (გაორმაგებული სამგზავრო ხარჯები + გაორმაგებული დრო დანიშნულების ადგილზე მისაღწევად). მოკლედ კონფორმისტი სტუდენტების შემხედვარე ამ მცირე საპროტესტო აქციამ მომცა იმედი, რომ საქართველოში არსებობს ახალგაზრდა თაობა, ვისაც შეუძლია ღიად გამოხატოს საკუთარი კრიტიკული აზრი.

განვიხილოთ სკოლის მოსწავლეთა პროტესტის საკითხი უფრო დაწვრილებით:

რამდენად სამართლიანია მეთორმეტეკლასელების პროტესტი?

დავიწყოთ თავიდან: ბოლო სამი წლის განმავლობაში განათლების მინისტრი სულ რაღაც 5–ჯერ შეიცვალა (ამ ხუთიდან მახსოვს ნიკა გვარამია, ნოდია და შაშკინი). დღევანდელი მეთორმეტეკლასელები უამრავი სიახლის “მსხვერპლნი” გახდნენ. მეათე კლასში ისინი საბუნებისმეტყველო საგნებს ტრიმესტრულად სწავლობდნენ: ერთი სემესტრის განმავლობაში სწავლოდბნენ მხოლოდ ერთ საბუნებისმეტყველო საგანს, შემდეგ სემესტრში _ მეორე საბუნებისმეტყველო საგანს, მესამეში კი მესამეს. მე–11 კლასში ქიმიის, ბიოლოგიისა და ფიზიკის სწავლა არჩევითი იყო. ბოლო წელს კი მათ გამოუცხადეს, რომ უნდა ჩააბარონ 8 გამოცდა შემდეგ საგნებში: ქართული ენა და ლიტერატურა, მათემატიკა, ერთი უცხო ენა, ფიზიკა, ქიმია, ბიოლოგია, ისტორია, გეოგრაფია. არადა მე–11 კლასში ზოგს საერთოდ არ უსწავლია საბუნებისმეტყველო საგნები. დიდი ალბათობაა იმისა, რომ წინა კლასებშიც არ აქვთ შეძენილი ამ საგნებში ღრმა ცოდნა: დღეს არავინ დავობს იმაზე, რომ სკოლათა უმრავლესობაში სწავლების ხარისხი ძალიან დაბალია.

მეთორმეტეკლასელებს ერთი წელი დარჩათ გამოცდებისთვის მოსამზადებლად. ეს პერიოდი კი იმისთვის, რომ ისწავლო რამდენიმე წლის მასალა, თანაც რამდენიმე საგანში, ძალიან მცირე პერიოდია. განსაკუთრებით  რთულ მდგომარეობაში არიან ის მოსწავლეები, რომლებსაც არ აქვთ რეპეტიტორებთან მომზადების საშუალება. ახლა კიდევ გამოჩნდებიან ზეჭკვიანი ადამიანები და იტყვიან, რომ რეპეტიტორთან მომზადება სულაც არაა საჭირო, რომ ადამიანს თვითონაც შეუძლია სწავლა. არსებობს ბევრი საგანი, სადაც მართლაც არც ისე რთულია მასწავლებლის, რეპეტიტორის დახმარების გარეშე წიგნების საშუალებითა და საკუთარი მონდომებით აითვისო მასალა. მაგრამ არსებობს რთული საგნებიც, სადაც მხოლოდ წიგნის საშუალებით ძნელად რამეს თუ მიხვდები. ბოლოსდაბოლოს, თუკი  ადამიანი ასეთი ჭკვიანია, რომ სხვის დაუხმარებლად შეუძია ყველაფრის სწავლა, მაშინ  რაღა საჭიროა სკოლები და უნივერსიტეტები.

დასკვნა: მოზარდებს სთხოვენ იმ საგნებში გამოცდების ჩაბარებას, რომლებიც სასწავლო პროგრამიდან ამოღებული იყო. განა უსამართლობა არ არის? არავინ ამბობს, რომ გამოცდები არაა საჭირო. უბრალოდ სანამ გამოცდებს დანიშნავდნენ, სჯობდა სკოლაში სწავლების ხარისხი აემაღლებინათ. მოსწავლეები კი გამოცდების შესახებ უფრო ადრე უნდა გაეფრთხილებინათ. ასე, რომ პროტესტი ძალიან სამართლიანია.

დავუშვათ, რომ მეთორმეტეკლასელების პროტესტი ყოველგვარ სამართლიან მიზეზს მოკლებულია. მიუხედავად ამისა, ნებისმიერ მოსწავლეს აქვს უფლება გამოხატოს თავისი აზრი და ამისთვის არ უნდა დაატოვებინონ თანამდებობები დირექტორებს, როგორც ეს ჩვენთან მოხდა. სულაც რომ არ ეთანხმებოდე ზემოთხსენებულ პროტესტს, როგორ უნდა გაამართლო დირექტორების მოხსნა თანამდებობებიდან, მხოლოდდამხოლოდ იმის გამო, რომ მათი მოსწავლეები საპროტესტო აქციაზე გამოვიდნენ!
 

ვინ არიან “ოროსნები”?

ძალიან დავინტერესდი ვინ იყვნენ რევოლუციონერი “ოროსნები”. რადიო თავისუფლების ვებგვერდზე გავეცანი ინტერვიუს ერთერთ ‘ოროსანთან”: ანიმ მშვენიერი წარმოდგენა დამიტოვა _ მოაზროვნე ადამიანისა და საინტერესო მოსაუბრის. მოკლედ, სამწუხაროა, რომ ტენდენციური შეფასებების ავტორად პრეზიდენტი გვევლინება და საზოგადოებამაც, პირველ რიგში მედიამ, ყოველგვარი კრიტიკის გარეშე აიტაცა ეს შეფასებები.

ასე, რომ პატივი ვცეთ ამ მოზარდების აზრს და მოვუსმინოთ.
მათ საყუდარღებოდ, ვინც ამ პროტესტში მხოლოდდამხოლოდ “ოროსნების” რევოლუციას ხედავს: შეეშვით დემაგოგიას, ნუ (ჰ)კიცხავთ განსხვავებულ აზრს!

, , , , , , , , , , , , , , , ,

4 Comments

თურმე რა ხდება ქვეყნად!

ჩემს ერთერთ პოსტში გიამბობდი, თუ როგორ გამოვხატე პროტესტი ქართული მედიის მიმართ (ეს განსაკუთრებით ტელემედიას ეხება). ჩემი პროტესტი ახლაც გრძელდება: ისევ არ ვადევნებ თვალყურს ქართულ ტელეარხებს. სიახლეებს ძირითადად ბლოგებიდან და facebook-დან ვიგებ. არადა თურმე რა ამბები არ ხდება ქვეყნად. მივსეირნობ დღეს რუსთაველზე და ვხედავ გზა გადაკეტეს. გამოჩნდა უამრავი ადამიანი დროშით ხელში. მორიგი საპროტესტო აქცია არ გეგონოთ, თურმე მასობრივ სცენას იღებდნენ ფილმისთვის. ფილმის რეჟისორი ვინმე რენი ჰარლინია. (“კერკეტი კაკალი 2”) ვინმე რა, ყოველ შემთხვევაში მე არ მეცნობა. ფილმი 2009 წლის აგვისტოს ომზეა. რაც მთავარია, სააკაშვილის როლს თამაშობს ენდი გარსია. (რაღაცით კი ჰგვანან ერთმანეთს) ფრიად გავოცდი დღეს პარლამენტის წინ ინგლისურად მოლაპარაკე ენდი გარსია რომ დავინახე საქართველოს პრეზიდენტის როლში. ფილმი ზოგადად ომისსაწინააღმდეგო შინაარსის იქნება. ვიღაცამ მითხრა, ჯოშ ჰარტნეტიც თამაშობსო რაღაც როლს და უნდა ჩამოვიდესო საქართველოში. რატომღაც არ მჯერა. (ისევე, როგორც შევარდნაძის გადადგომის ან ჯორჯ ბუშის საქართველოში სტუმრობის ამბავი არ მჯეროდა :D). ძალიან საინტერესოა, როგორ იქნება ასახული ქართულ-ოსური კონფლიქტი ფილმში. ამის გაგების საშუალება კი 2010 წლის მაისში მექნება, როცა ფილმი ეკრანზე გამოვა.

, , , , , , , , , , ,

4 Comments

%d bloggers like this: