Archive for October, 2009

პირველი დღეები თსუ-ს მაგისტრატურაში

როგორც იქნა დამეწყო სწავლა მაგისტრატურაში. მიუხედავად სწავლის დაწყებისა, ჯერ კიდევ არაა საბოლოოდ გარკვეული ვინ ჩაირიცხა თსუ-ში მაგისტრატურის იმ პროგრამაზე, რომელზეც ვაბარებდი (სოციალური, პოლიტიკური და კულტურული ფსიქოლოგია). ბაკალავრიატი ჟურნალისტიკის განხრით დავამთავრე, არ მინდოდა ისევ იმავე განხრით გამეგრძელებინა სწავლა: ისევ იმავეს გამეორება მომიწევდა, რაც 4 წლის განმავლობაში ვისწავლე, ოღონდ უფრო გავრცობილი ფორმით. რადგანაც ფსიქოლოგია მაინტერესებს და თანაც ჩემი მაინორი სპეციალობაა, ამიტომ გადავწყვიტე სამაგისტრო პროგრამაც ამ მიმართულებიდან ამერჩია.
სწავლა ორი კვირის დაგვიანებით დაგვეწყო. კი ვიცოდი თსუ-ში რა სიტუაციაა (განსაკუთრებით ფსიქოლოგების კორპუსში), მაგრამ მაინც რაღაც უკეთესის იმედი მქონდა. მაინც მაგისტრატურაა, თან ფსიქოლოგიის ეს განხრა ძალიან საინტერესოა. მაგრამ შევცდი 😐 ლექტორები სრულიად უღიმღამოდ კითხულობენ ლექციებს. იმდენად მომაბეზრებელი იყო პირველივე ლექცია, სად გავქცეულვიყავი არ ვიცოდი. მოწყენილობისგან “მესიჯობა”დავიწყე, როგორმე რომ გამეძლო ერთი საათი. ლექციათა განრიგი ცუდადაა შერჩეული: შუადღეს იწყება. ასე რომ თუ სამსახურის დაწყება გინდა, ძალიან გაგიჭირდება შეუთავსო სწავლას. იმედგაცრუებული ჭავჭავაძის უნივერსიტეტში წავედი. იქნებ იქ იყოს-მეთქი კიდევ მიღება მაგისტრატურაში. თანაც დავით პაიჭაძე ასწავლის ჭავჭავაძის მაგისტრატურაში ჟურნალისტიკას. მეც მასწავლიდა თსუ-ში რადიოგადაცემის მომზადებას. ერთერთი საუკეთესო ლექტორია იმათგან, ვისაც ვიცნობ. დიდი ინტერესითა და ყურადღებით მომისმინა. დამაკვალიანა. ჟურნალისტიკის განხრით სწავლის გაგრძელება არ მირჩია, ახალს არაფერს ისწავლიო, ჟურნალისტიკაში არ დაიკარგებიო, მთავარია პრაქტიკა და სჯობს რაიმე სხვა ცოდნას დაეუფლოო. ასეთი ლექტორები, რომლებიც კოლეგებად მიგიჩნევენ და მუდამ გამონახავენ სტუდნტების დასახმარებლად დროს, თსუ-ში ცოტაა. სამწუხაროდ, ჭავჭავაძის უნივერსიტეტის მაგისტრატურაში საბუთების მიღება უკვე დამთავრებული იყო 😐
გადავწყვიტე, თუ გრანტს ვერ ავიღებ, სწავლას არ გავაგრძელებ. ახლა ვფიქრობ და ვნანობ, რა მინდოდა ჯავახიშვილში რომ ვაბარებდი? 😐

, , , , , ,

11 Comments

თურმე რა ხდება ქვეყნად!

ჩემს ერთერთ პოსტში გიამბობდი, თუ როგორ გამოვხატე პროტესტი ქართული მედიის მიმართ (ეს განსაკუთრებით ტელემედიას ეხება). ჩემი პროტესტი ახლაც გრძელდება: ისევ არ ვადევნებ თვალყურს ქართულ ტელეარხებს. სიახლეებს ძირითადად ბლოგებიდან და facebook-დან ვიგებ. არადა თურმე რა ამბები არ ხდება ქვეყნად. მივსეირნობ დღეს რუსთაველზე და ვხედავ გზა გადაკეტეს. გამოჩნდა უამრავი ადამიანი დროშით ხელში. მორიგი საპროტესტო აქცია არ გეგონოთ, თურმე მასობრივ სცენას იღებდნენ ფილმისთვის. ფილმის რეჟისორი ვინმე რენი ჰარლინია. (“კერკეტი კაკალი 2”) ვინმე რა, ყოველ შემთხვევაში მე არ მეცნობა. ფილმი 2009 წლის აგვისტოს ომზეა. რაც მთავარია, სააკაშვილის როლს თამაშობს ენდი გარსია. (რაღაცით კი ჰგვანან ერთმანეთს) ფრიად გავოცდი დღეს პარლამენტის წინ ინგლისურად მოლაპარაკე ენდი გარსია რომ დავინახე საქართველოს პრეზიდენტის როლში. ფილმი ზოგადად ომისსაწინააღმდეგო შინაარსის იქნება. ვიღაცამ მითხრა, ჯოშ ჰარტნეტიც თამაშობსო რაღაც როლს და უნდა ჩამოვიდესო საქართველოში. რატომღაც არ მჯერა. (ისევე, როგორც შევარდნაძის გადადგომის ან ჯორჯ ბუშის საქართველოში სტუმრობის ამბავი არ მჯეროდა :D). ძალიან საინტერესოა, როგორ იქნება ასახული ქართულ-ოსური კონფლიქტი ფილმში. ამის გაგების საშუალება კი 2010 წლის მაისში მექნება, როცა ფილმი ეკრანზე გამოვა.

, , , , , , , , , , ,

4 Comments

ჩემი ჯოში

(პოსტი დაწერილია იმედგაცრუებისა და მოწყენილობის ჟამს :D)

არის ხოლმე ცხოვრებაში მომენტები, როცა გგონია, რომ ყველა და ყველაფერი შენს წინააღმდეგაა მიმართული. როცა უახლოესი ადამიანები იმედებს გიცრუებენ და ისე გექცევიან, როგორც შენ არ იმსახურებ შენი აზრით. გულს გტკენენ უაზროდ. თავს სრულ მარტოსულად გრძნობ . ასეთ დროს მე პირადად ჩემს მანუგეშებლად ერთი არსება მეგულება ხოლმე – ჩემი ჯოში. ვიცი, რომ რაც არ უნდა მოხდეს, რაც არ უნდა გულნატკენი და გაბრაზებული ვიყო, ჯოში ყოველთვის გვერდში დამიდგება. მოვა, შემომხედავს თავისი დიდრონი გასხივოსნებული თვალებით, მომისმენს დიდი ინტერესით რამდენი ხანიც იქნება საჭირო (თუნდაც მთელი ღამე), ყოველგვარი რეპლიკის გარეშე, ყველაფერში უხმოდ დამეთანხმება, მომიალერსებს, მერე თავს მომადებს ლოყაზე და ჩემთან ერთად ტკბილად დაიძინებს. მართალია, ცოტათი პედოფილია და ბისექსუალი, ასევე მაბრაზებს ხოლმე, როცა მაგიდაზე ადის, მაგრამ ჯოში მაინც ჩემი უსაყვარლესი კატაა. მიყვარხარ ჯოშ, ვაფასებ შენს ერთგულებას. ვიცი რომ შენც გიყვარვარ 🙂
josh

, , , , , ,

6 Comments

%d bloggers like this: