Archive for დეკემბერი, 2010

როგორ შევხვდი მოცარტს

“თუ ქალაქში გამგზავრებას აპირებთ, და უნდა იცოდეთ, რომ უნივერსიტეტი დიდი ქალაქია, _ აუცილებლად შეხვდებით ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტს. ამიტომ გირჩევთ შინ დარჩეთ. დარჩეთ შინ!” ეს სიტყვები მე არ მეკუთვნის, ეს კურტ ვონეგუტის რჩევაა. იმ ვონეგუტისა, რომელიც მართლაც რომ ენამოსწრებულად ხუმრობდა. ხუმრობა კი როგორც თვითონ ამბობს, თავდაცვის კარგი საშუალებაა და სიცილს ძალიან ხშირად შიში იწვევს. აქამდე მხოლოდ ერთი ამერიკელი კურტი მხიბლავდა: ლამაზი და ცისფერთვალება, განწირული ხმით რომ გვიმღეროდა:”Come as you are, as you were, as I want you to be, as a friend, as a friend, as an old enemy”. დიახ, აბერდინში 1967 წელს დაბადებული Nirvana-ს გიტარისტი და ვოკალისტი, გრანჟის მამა _ კურტ კობეინი. არც თუ ისე დიდი ხნის წინ კიდევ ერთი ამერიკელი კურტი გავიცანი: კურტ ვონეგუტ უმცროსი, 1922 წელს ინდიანაპოლისში დაბადებული მწერალი, იუმორის უბადლო ოსტატი (უბადლო – რა უცნაური სიტყვაა). ის, რაც ნამდვილად უნდოდა ამ მწერალს “ხალხისთვის სიცილით შვების მოგვრა იყო. ასპირინის აბის მსგავსად, იუმორიც შეიძლება შვებისმომგვრელი აღმოჩნდეს.” ვონეგუტის სიცილის აბები წარმატებული და შვებისმომგვრელი გამოდგა, რადგან მსოფლიო მასშტაბით მას უამრავი მომხმარებელი გაუჩნდა. Read the rest of this entry »

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

10 Comments

%d bloggers like this: