Archive for ივნისი, 2010

სტალინის ძეგლი აღარაა, ვაშაა!!!

ის, რაც გორში ყველაზე მეტად იყო ჩემთვის ნაცნობი, დღეს უკვე აღარ არის ამ ქალაქში. გუშინ გვიან ღამით სტალინის ძეგლი აიღეს. სადაა ახლა ეს მონუმენტი არავინ იცის. უფრო სწორად ხელისუფლების წარმომადგენელთაგან ვიღაც–ვიღაცებმა კი იციან, მაგრამ საიდუმლოდ ინახავენ. რატომ აიღეს ძეგლი მაინცდამაინც ღამით და მალულად? ალბათ იმიტომ რომ ბევრი მოწინააღმდეგე გამოჩნდებოდა: როდესაც დილით გორელმა სტალინისტებმა შეიტყვეს ეს ამბავი, ძლიერ დამწუხრდნენ და განრისხდნენ.
აღსანიშნავია, რომ ძეგლის დემონტაჟისას მოხდა ინციდენტი: პოლიციელებმა ცემეს ტელეკომპანია თრიალეთის ჟურნალისტი, რომელიც ცდილობდა გადაეღო დემონტაჟის პროცესი და ამით უკმაყოფილო გორელები.
კულტურის მინისტრის განცხადებით, სტალინის ძეგლის ადგილას დაიდგება 2008 წლის რუსეთ–საქართველოს ომში დაღუპულთა ხსოვნისადმი მიძღვნილი მემორიალი. კონკურსი ამ მემორიალის ასაშენებლად უკვე გამოცხადდა. ძალიან მაინტერესებს, რას დადგამენ საბოლოოდ.
ამ ბმულზე შეგიძლია იხილოთ როგორ მოხდა საბჭოთა დიქტატორის ძეგლის დემონტაჟი. რამდენად ნორმალურია გედგას ტირანის ძეგლი, ეს სხვა საკითხია. უბრალოდ არ მეგონა, რომ ესოდენ მცირე რამ ასე გაახარებდა და გააბედნიერებდა ქართველ ერს. ვიდეოშიც კარაგად ჩანს ეს სიხარული: ღიპუცა კაცები ტაშითა და სტვენით აცილებენ სტალინის ძეგლს, მერე კი კამერასთან თავს იწონებენ ძეგლის შეურაცხყოფით. თაზომ ასეთი კომენტარი გაუკეთა ამ ვიდეოს ფეისბუქზე: “მე ვიყო უსინდისო, ეს თავზე მოტყაპუნენი რამეთი თუ განსხვავდებოდნენ სტალინის იდეური მიმდევრებისგან “. მეც ეგრე მგონია.
გიხაროდენ ქართველო ერო! სტალინის ძეგლი აღარაა, ავშენდით.

, , , , , , , , , , ,

6 Comments

ის, რაც არ ითქვა

წინა პოსტში ლუდის ფესტივალის შესახებ ვწერდი. ჩემი პირველი შთაბეჭდილება ამ ფესტივალის შესახებ დადებითი იყო. თუმცა იქ მოხდა ერთი ძალიან უსიამოვნო ამბავი, რომელზეც დღემდე კარგად არ დავფიქრებულვარ. ამ ინციდენტის შესახებ არსად არაფერი თქმულა. ფესტივალის პირველ დღეს ერთი ბიჭი გადავარდა მოაჯირიდან. მეორე დღეს შევიტყვე, რომ ის ბიჭი გარდაიცვალა. როცა ფესტივალი დასრულდა, ჩემს მეგობრებს შორის დაიწყო ამ ამბის გარჩევა. ბევრმა ორგანიზატორები დაადანაშაულა, რომ უსაფრთხოების სათანადო ზომები არ მიიღეს და ცუდი ადგილი შეარჩიეს ფესტივალისთვის. ძნელია ყველაფერი გაითვალისწინო, მითუმეტეს შეიძლება უბრალო კიბეც კი მომაკვდინებელი აღმოჩნდეს. ამ შემთხვევასთან დაკავშირებით უამრავი კითხვა გამიჩნდა. მოხდა ისე რომ ორგანიზატორებმა ვერ გაითვალისწინეს, რომ უამრავი მთვრალი ადამიანიდან ნებისმიერი შეიძლება გადავარდნილიყო იმ მოაჯირიდან. მაგრამ როცა გაიგეს რომ მოხდა ასეთი ტრაგიკული შემთხვევა, მას მერე რატომ აღარ მიიღეს სათანადო ზომები და ისევ ისე გააგრძელეს ფესტივალი? თან როგორც დღეს მითხრეს მეგობრებმა ორგანიზატორთაგან იმ ბიჭს არავინ მიაქცია ყურადღება, სასწრაფოც კი დაგვიანებით მივიდა. რატომ არსად არ გავრცელებულა ინფორმაცია ამ სამწუხარო შემთხვევის შესახებ?
ფესტივალის ორგანიზატორებმა კითხვაზე, რატომ არ დააყენეს მოაჯირებთან დაცვა და რატომ არ მიიღეს უსაფრთხოების ზომები, ასეთი პასუხი გამცეს: “ჩვენთვის ეს თემა ძალიან მძიმეა და ძალიან განვიცადეთ მომხდარი. მერიის გადაწყვეტილებით ეგ ტერიტორია არ შემოდიოდა ფესტივალის ტერიტორიაში რის გამოც არ იყო გათვალისწინებული ჩვენი დაცვის იქ დგომა. კიდევ ერთცხელ გეუბნებით რომ მთელი საფესტივალო ჯგუფისთვის ეს ძალიან მტკივნეული თემაა.” ასეთი პასუხის მიღების შემდეგ კიდევ უფრო რთულია გაარკვიო ვინაა პასუხისმგებელი ამ ტრაგიკულ შემთხვევაზე.

, , ,

5 Comments

Tbilisi Beer Festival

12–13 ივნისს თბილისში გაიმართა ლუდის პირველი ფესტივალი. როგორც ფესტივალის საორგანიზაციო ჯგუფი იუწყება ფესტივალი ყოველწლიური გახდება და ყოველი წლის ივნისის მეორე შაბათ–კვირას გაიმართება. ამ ფესტივალის შესახებ facebook–დან შევიტყვე, მერე კი სარეკლამო პლაკატებიც ვნახე ქუჩაში გამოკრული.

Read the rest of this entry »

, , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

5 Comments

I’m sorry …

შენზე იმდენ ხანს ვოცნებობდი…
ერთ მშვენიერ დღესაც მხვდა წილად ბედნიერება ამესრულებინა ეს ოცნება. სიამოვნებით დაგითმე ჩემს სხეულზე ბინა. ისეთი მოხარული ვიყავი ამით. მაგრამ, სამწუხაროდ, ჩვენ ვერ შევეგუეთ ერთმანეთს. მაპატიე, მაგრამ ვერ შეგეჩვიე, შენ ძალიან დიდ დისკომფორტს მიქმნი. ძალიან მომწონხარ, ერთი წუთითაც არ მინანია ჩვენი ურთიერთობის დაწყება, ყოველთვის ვიამაყებ ამ გადაწყვეტილებით, მაგრამ გამიგე, მე ასე აღარ შემიძლია. თან ზაფხული არ არის მთლად კარგი პერიოდი ჩვენი ურთიერთობისთვის. ამიტომ მე მივიღე გადაწყვეტილება: ცოტა ხნით მაინც, გარკვეული დროით ჩვენ უნდა დავშორდეთ. გახსოვდეს, მე შენ ისევ ძალიან ძალიან მომწონხარ. მშვიდობით, ჩემო პირსინგო!!!
P.S. Morticia, ვწუხვარ თუ ამ ჩემი გადაწყვეტილებით იმედები გაგიცრუე.

, , , , , ,

11 Comments

I did it!!!

როგორც იქნა მე ეს გავაკეთე. არადა უკვე ორი წელია მინდა. ხან რა მიშლიდა ხელს და ხან რა. გუშინწინ კი უცებ თავში დამარტყა ან დღეს ან არასდროს–მეთქი და ავიხდინე დიდი ხნის სურვილი: პირსინგი გავიკეთე ტუჩის ქვემოთ. ამ დღიდან თუკი სადმე ნაცნობი მხვდება დაახლოებით ასეთი დიალოგი იმართება ჩევნს შორის:
– ვაუუ პირსინგიიი! გიხდება. სად გაიკეთე?
– სახლში.
– სახლში? :O ვინ გაგიკეთა?
– მე თვითონ.
– მართლააა? არ გეტკინა?
– ისე რა.
– გამაყუჩებელი დალიე?
– არა.
– აუუ როგორ გაუძელი…
ნემსის გაყრის პროცესის დროს ტკივილი საერთოდ ვერ ვიგრძენი. თან რაღაც წუთები მოვუნდი. გამიხარდა, თურმე რა ადვილი ყოფილა–მეთქი, მაგრამ ჩემი სიხარული ნაადრევი იყო. უშუალოდ პირსინგის გაკეთების პროცესი იყო ძალიან რთული. სქელი აღმოჩნდა და ვერაფრით ვერ ეტეოდა ნახვრეტში. რამდენჯერმე მომიწია კიდევ გახვრეტა რამდენიმე ნემსით. ბევრი წვალების მერე როგორც იქნა გავიკეთე პირსინგი, ისე გამიხარდა მისი მეორე ბოლოს დანახვა კანის გარე მხარეს 🙂

ჯერ კიდევ ვერ შევეჩვიე. ჭამის დროს მგონია რომ გადამეყლაპება და ამიტომ ძალიან ნელა და პატარა ლუკმებით ვჭამ 😐 პირსინგის გამოცვლაც მინდა. საქართველოში პირსინგების მეტად მწირი არჩევანია. სწორედ ეს იყო ერთერთი მიზეზი, რის გამოც ამდენი ხანი არ ავისრულე ჩემი სურვილი – თბილისის მასშტაბით ვერსად ვერ ვიპოვე ჩემი მოსაწონი პირსინგი: ძალიან ცოტაა, თითქმის სულ ერთნაირები და თან უბრალოები. სჯობს საზღვარგარეთ შეიძინოთ, გამოიწეროთ რომელიმე საიტიდან. მე ვერ მოვაბი მაგას თავი 😛 ხო კიდევ თუ გინდათ პირსინგის გაკეთება, გაითვალისწინეთ, რომ სჯობს წელიწადის დროის გრილ პერიოდებში გაიკეთოთ.

დედაჩემს არ მოეწონა პირსინგი. ეს მოსალოდნელიც იყო. ყველაზე ძალიან ბებიაჩემისა და ბაბუაჩემის რეაქციების დანახვა მაინტერესებს 😛 ჩემმა დამ რომ გაიკეთა პირსინგი, გაოცებულები ეკითხებოდნენ: რკინა–მეტალი რად გინდა სახეზეო 😐 რას იზამ, მართალია არაკომფორტულია, მაგრამ ვიზუალურად მომწონს.

, ,

9 Comments

შთაბეჭდილებები არჩევნებზე

2010 წლის თვითმმართველობის არჩევნები ავად თუ კარგად, დარღვევებით თუ მათ გარეშე, შედგა. არ დავიწყებ ამის განხილვას პოლიტიკურ ჭრილში: ამ დღეების განმავლობაში საქართველოს მოქალაქენი ისედაც არ უჩიოდნენ ასეთი სახის ინფორმაციის სიმწირეს. მინდა დავწერო ამ არჩევნებზე ჩემი შთაბეჭდილებების შესახებ. ჩემთვის ყველაზე მთავარი იყო ის, რომ პირველად მივიღე მონაწილეობა არჩევნების გაშუქებაში. ომისა და მშვიდობის გაშუქების ინსტიტუტმა შექმნა სპეციალური ექსპერიმენტული ბლოგი ამ არჩევნებისთვის, რომელზეც ინფორმაციას ათავსებენ როგორც ბლოგერები, ასევე ტრადიციული მედიის წარმომადგენლები. მეც ერთერთი იმ ბლოგერთაგანი ვარ. აქ შეგიძლიათ იხილოთ ჩვენს მიერ მოპოვებული ინფორმაცია http://geoelection.ge/

არჩევნებისთვის მზადება წინა დღით დავიწყე: ჩავალაგე ჩანთაში ყველა საჭირო ნივთი – საშვი, პირადობა, ბლოკნოტი, პასტა, ორი მობილური დამტენიანად, ფოტოაპარატი დამტენიანად, ჩამწერი, “სალფეთქი”, სველი “სალფეთქი”, სარკე, ტუჩის დამარბილებელი საშუალება (მის გარეშე არ შემიძლია :პ), წყალი, იოგურტი, ფული. ვეცადე ადრე დამეძინა, მაგრამ ვერ მოვახერხე. 3 საათი მეძინა მხოლოდ 😐 6ზე უკვე ფეხზე ვიყავი. ჩავიცვი. რა თქმა უნდა, რაც შეიძლება კომფორტულად: კეტები, ჯინსები, მაისური.

გავუდექი გზას ჩემს საარჩევნო უბნამდე: კრწანისის ოლქი, უბანი 23, რომელიც მდებარეობს 153-ე სკოლაში. საუკუნეა ამ სკოლაში არ ვყოფილვარ, მეგონა ისევ მოსწავლე ვიყავი და გაკვეთილზე მივისწრაფოდი 😛 ზუსტად 7 საათზე უბანზე შევედი და დათვალიერება დავუწყე, მაინტერესებდა, თუ იყო გამოკრული წესისამებრ საარჩევნო სიები, ხმის მიცემის ინსტრუქცია და ა.შ. გამოკრულ საარჩევნო სიას სურათი გადავუღე. ისე მოხდა, რომ გვერდით მდგარი საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარეც მოხვდა კადრში. მაშინვე გამომხედა და აგრესიული ტონით მითხრა: რატომ მიღებ? წაშალე. კომისიის თავმჯდომარის გაცნობაც ასე უნდა 😛 რადგანაც ტრენინგზე მკაცრად გაგვაფრთხილეს: არ შეხვიდეთ კონფლიქტში კომისიის თავმჯდომარესთან თუ სერიოზულ დარღვევას არ ეხება საქმე, მას შეუძლია შარი მოგდოთ და გაგაძევოთ უბნდიდან, მეც მშვიდად, ღიმილით ვუთხარი: კი ბატონო, რა პრობლემაა. ფეხი შევადგი თუ არა უბანზე, მაშინვე გავიფიქრე: აქ ალბათ დიდი დარღვევები მოხდება-მეთქი და გაყალბების მცდელობაც იქნება. მაგრამ ჩემი მოლოდინები არ გამართლდა. არჩევნებმა ამ უბანზე ყოველგვარი მნიშვნელოვანი ექსცესების გარეშე ჩაიარა. თავმჯდომარე კი ჩემი უბნელი აღმოჩნდა: “უი შენ ოლიას გოგო არ ხარო?”,”კი-მეთქი” და ისე ტკბილად დამიწყო საუბარი: “რამხელა გაზრდილხარო, ვერ გიცანიო და ა.შ”. რას შვრება რა ეს ნაცნობობა 😀

დღის განმავლობაში მომიწია ძალიან ბევრ ადგილას მისვლა: პრესკონფერენციებზე, სხვადასხვა უბნებზე…ვაკის მე-6 უბანზე კომისიის თავმჯდომარის მოადგილე არ მაძელვდა იმის უფლებას, რომ ჩანაწერთა წიგნი: მხოლოდ მდივანს აქვს ამის უფლებაო. როგორ გეკადრებათ!!! როგორც 2ჯერ 2 ოთხია ისე აქვს უფლება დამკვირვებელს ნახოს ჩანაწერთა წიგნი. საბოლოოდ მაინც ვნახე ის რაც მინდოდა 😛

როგორ განახორციელა გოგი თოფაძემ საკუთარი ხმის მიცემის უფლება, მაგის ნახვის ბედნიერებაც მქონდა 😀 საათი ველოდებოდი მის გამოჩენას უბანზე, მარტო მე კი არა, უამრავი ჟურნალისტი. შეიძლება ითქვას, რომ გოგის გამო ერთმანეთს გადაუარეს ოპერატორებმა.

ალასანიას პარტიის ოფისში პარტიის წარმომადგენლების განცხადების მოლოდინში ჟურნალისტებმა აღარ იცოდნენ თავი რითი გაერთოთ: ზოგი კარტს თამაშობდა, ზოგი გაშეშობანას. თითქმის ყველა ჩიოდა, რომ აქ ყოფნა გვიან ღამემდე მოუწევდათ და ნატრულობდა “ნეტა მალე დასრულდეს ეს არჩევნებიო”.

საღამოს ისევ ჩემს საარჩევნო უბანზე დავბრუნდი. ხმების დათვლა იყო პრობლემური პროცესი, იმიტომ რომ რაღაც აერიათ და ბალანსი არ დაჯდა. თან მდივანი გვიშლიდა ნერვებს (მე და ახალგაზრდა დამკვირვებლებს): ძალიან ნელა შეჰქონდა მონაცემები ოქმში.

სახლში იმდენად დაღლილი მოვედი, რომ საჭმლის გემოც ვერ გავიგე (გემოს რეცეპტორებზეც იმოქმედა ალბათ ამ დაღლილობამ :D). არჩევნებზე დაკირვების შედეგად შემდეგ დასკვნებამდე მივედი:
1. ძალიან ბევრს, როგორც საარჩევნო კომისიის წევრთაგან, ასევე დამკვირვებელთაგან, არც კი ჰქონდა წაკითხული საარჩევნო კოდექსი.
2. იყვნენ დამკვირვებლები, რომლებსაც სულაც არ აინტერესებდათ, როგორ წარიმართებოდა არჩევნები და არც ადევნებდნენ მათ თვალს.
3. უცხოელი დამკვირვებლებისა და კამერა-მიკროფონიანი ხალხის დანახვაზე კომისიის თავმჯდომარეებს ჟრუანტელი უვლიდათ ხოლმე 😀

4. საჩივრის დაწერა კომისიის თავმჯდომარისთვის პირადი შეურაცხყოფის ტოლფასია 😀

, , , , , , , , ,

%(count)s კომენტარი

%d bloggers like this: