Tbilisi Open Air 2015 – დღე მეოთხე

Tbilisi Open Air-ის 6 ივლისის მთავარი მოვლენა ჩემთვის Kill It Kid იყო.

ძალიან მაგარი ლაივი ქონდათ! დიდხანს კი ველოდე. საუნდჩეკი უზომოდ გაიწელა. ამ დროს წვიმა წამოვიდა. სცენაზეც კი წვიმდა, მიუხედავად იმისა, რომ გადახურული იყო. საჭირო გახდა ზოგიერთი აპარატურის შეფუთვა ცელოფნებით. განრიგის მიხედვით, KIK ბეტ ჰარტამდე უნდა გამოსულიყო. სცენის გარშემო შეკრებილი ხალხი კი “ბეტ ჰარტს” გაყვიროდა. 2012 წლის open air გამახსენდა, როცა არაჩვეულებრივი Dub Fx-ის გამოსვლისას ვიღაცები “დედეტეს” გაიძახოდნენ და მის ჩამოძევებას ითხოვდნენ. ჩემთვის გავიფიქრე, რა დროს ეს ქალია, ლაინაფისთვის მაინც შეევლოთ თვალი და ჩემის მხრივ, მთელ ხმაზე Kill It Kid-ის ყვირილი დავიწყე. როგორც იქნა, სცენაზე სინათლე ჩაქრა, მერე ისევ აინთო და KIK-ის სიმპათიური ახალგაზრდების ნაცვლად Beth Hart-ს მოვკარი თვალი. ცეცხლი კი დაანთო და კაცმა/ქალმა რომ თქვას, მშვენიერი ლაივი ქონდა, მაგრამ გამწარებული შემდეგი ფიქრებით “ამისთვის ვიდექი წვიმასა და ქარში?!” გოლდენსტეიჯისკენ გავეშურე.

beth3[1]

აქვე მინდა აღვნიშნო გოლდენსთეიჯთან დაკავშირებული ხარვეზები – ძალიან ცუდი საუნდი იდგა. განსაკუთრებით აისახა იმ ქართულ ბენდებზე, რომელთაც ამ სცენაზე მოუწიათ ცოცხალი შესრულება. შთაბეჭდილება შეიქმნა, რომ ხმის ინჟინრებსა თუ რეჟისორებს პირველი და მთავარი სცენისგან განსხვავებით, აქ არანაირი ძალისხმევა საუნდის დაყენებაზე არ გაუწევიათ.

ბეტ ჰარტის გამოსვლის შემდეგ KIK-ის ხილვის იმედი გადამეწურა, ძალიან გვიანი იყო. ხალხის უმრავლესობაც გოლდენსტეიჯისკენ წამოვიდა “ელექტრონშიკების” მოსასმენად და სხვა, “კლუბურ” რეალობაში გადასანაცვლებლად. Kill It Kid მაინც გამოვიდა. თვითონაც და ჩვენ – მესმენელებიც ძალიან კმაყოფილები დავრჩით.

KIK-მა თბილისელ მსმენელს მადლობა გადაუხადა

KIK-მა თბილისელ მსმენელს მადლობა გადაუხადა

kik[1]მთავარი, placebo წინ არის ❤

, , , , , , , , , , ,

დატოვე კომენტარი

Tbilisi Open Air 2015 – დღე მესამე

Tbilisi Open Air-ის მესამე დღით ყველაზე მეტად მძიმე მუსიკის მოყვარულები ისიამოვნებდნენ, რადგან 5 ივლისის ჰედლაინერი მეტალბენდი Black Label Society იყო. ჰედლაინერამდე კი მთავარ სცენაზე ქართველი შემსრულებლები  Vanilla Cage და Sophie Villy წარდგნენ. ნარნარი და მსუბუქი სოფის შემდეგ ცოტა უცნაური და შეუსაბამო იყო BLS-ს მძიმე მუსიკაზე გადასვლა. კონცერტის გვიან დაწყების გამო ქართული ბენდის, Scratch The Floor-ის გამოსვლა ამ დღეს ვერ მოესწრო, რამაც ბენდის გულშემატკივრებს გული დაწყვიტა.  როგორც მოსალოდნელი იყო, Black Label Society-მ ნამდვილი ცეცხლი აანთო სცენაზე :დ

Black Label Society. ფოტოს პირველწყარო: Tbilisi Open Air Alter/Vision-ის FB

მთავარ სცენაზე კონცერტი ჩვენი მეზობლების, სომხური პროგრესიული როკ ბენდის – The Bambir-ის  – გამოსვლით დასრულდა.

ამის შემდეგ ფესტივალმა  Golden Stage-ზე გადაინაცვლა, სადაც ელექტრონული მუსიკის მოყვარულები შეკრებილიყვნენ. Tomma-ს, Vako Key-ს, Gui Boratto-სა და Bacho & Cobert-ის მუსიკის თანხლებით ცეკვა დილამდე გაგრძელდა.

, , , , , , , , , , , , ,

დატოვე კომენტარი

Tbilisi Open Air 2015 – დღე მეორე

ეს დღე იმდენად მაგარი იყო, ემოციებს ვერ ვიკავებდი! ყველა ბედნიერი და მუსიკით მთვრალი იყო! ეს იყო საოცრება!

პოზიტიური ემოციების მოზღვავება ქართული ბენდის Gravity-ს გამოსვლით დაიწყო, მას მოყვა გასაოცარი Soap&Skin ავსტრიიდან. Archive-მა კი დააგვირგვინა ეს ყველაფერი. გასაოცარი ლაივი ქონდათ, პირდაპირ სასწაული!

archive

Archive-მა დაგიბრუნდებითო ❤

archive2

მეტს ვერაფერს ვწერ ამ დღეზე, იქ უნდა ყოფილიყავით!

, , , , , , , , , ,

7 Comments

Tbilisi Open Air 2015 – დღე პირველი

Tbilisi Open Air 2015-ის პირველმა დღემ ჩაიარა. პირველი დღის შთაბეჭდილებები ასეთია:

მიუხედავად იმისა, რომ თბილისის ზღვის ახალ ქალაქში წასვლამდე თვალი გადავავლე ფესტივალზე მყოფთა კომენტარებს, რომ ფესტივალის ტერიტორიაზე ციოდა და რამე თბილი ტანსაცმლის წამოღება აჯობებდა, ასეთ სიცივეს მაინც არ ველოდი. სიცივე რა – საშინელი ქარი ქროდა: თმები გამეწეწა, თვალები ქვიშით ამომევსო. ეტყობა ქარს ხელი შეუწყო ადგილმაც – გარშემო ერთი-ორი ხე თუ იდგა, ერთი სიტყვით უდაბნო იყო. ადგილს, ამინდსა და ქარს ბევრი უარყოფითი გამოხმაურება მოყვა.

პირველ დღეს ნამდვილად ეტყობოდა არაორგანიზებულობა. რიგები ბილეთების სალაროსთან, რიგები შესასვლელში, რიგები ფესტივალიდან გასვლისას, რიგები ნებისმიერ ბართან, რიგები საპირფარეშოებთან. ზოგიერთს biletebi.ge-ს შემთხვევა მოაგონა ამ ამბავმა. თუმცა, 90-იანების რიგებგამოვლილ ადამიანს მსგავსი რამ ნაკლებად თუ შემაშფოთებს. 15 წთ რიგში დგომა არაა პრობლემა, თუ ხალხი რიგს დაიცავს და არ დაგეჯაჯგურება, გვერდიდან არ შემოძვრება – ხალხის უკულტურობას კი ნამდვილად ვერ დავაბრალებთ ორგანიზატორებს. ერთი საპირფარეშოსთან რიგია ცოტა შემაწუხებელი – აქ ვერ გაძლებ დიდხანს ^^ არაორგანიზებულობა გამოიხატებოდა შემდეგში – შთაბეჭდილება შემექმნა, რომ სალაროებში სრულიად დაბნეული ადამიანები ისხდნენ, რომლებსაც არავითარი კოორდინაცია არ ქონდათ ერთმანეთთან – საშვის ასაღებად რიგში დიდი ხნის დგომის შემდეგ პირველი სალაროს გამყიდველმა მეორესთან გაგვიშვა, მეორემ – მესამესთან, მესამემ – “მე საერთოდ აზრზე არ ვარ სად ხდება გაცემაო”. ასე გავიდა, თითქმის ერთი საათი. მოკლედ, კარგი იქნებოდა სტაფი უკეთ დაეტრენინგებინათ მსგავს გაუგებრობას რომ არ ქონოდა ადგილი.

open air

სასმელზე ითქვა ასევე ბევრი ცუდი – ლუდი იყო თბილიო. ძალიან ნაცნობი თემაა – თითქმის არცერთ ფესტივალს არ ჩაუვლია მის გარეშე. პრეტენზიები ასეთ შემთხვევაში, ალბათ, პირველ რიგში, გამყიდველ კომპანიებთან/ადამიანებთან უნდა გვქონდეს. თუმცა, სავარაუდოდ, ამის დარეგულირება შეიძლებოდა გამყიდველთათვის სასმლის მაცივარში შენახვის მთავარ პირობად წაყენებით. მე ლუდი არ დამილევია, დავლიე ადუღებული კოკა-კოლა, მაგრამ იმ მომენტში ჩემთვის მნიშვნელობა არ ქონდა სასმლის ტემპერატურას – ძალიან მწყუროდა.

მუსიკოსებს რაც შეეხება, 3 ივლისის მთავარი გამომსვლელი იყო ზემფირა, ლაინაფი კი ასე გამოიყურებოდა:

✔ Main Stage:
16:30 – 17:00 Mellow
17:05 – 17:35 Ducktape
17:45 – 18:30 сухие
18:45 – 19:40 Tiger Lillies
19:50 – 21:20 Aquarium
21:50 – 23:10 Zemfira

✔ Golden Stage/Night:
23:10 – 00:00 The Forest
00:00 – 02:00 Kollektiv Turmstrasse
02:00 – 04:00 Stephan Bodzin
04:00 – 05:20 Newa
05:20 – 06:30 The Forest
6:30 – Greenbeam & Leon

ყველაზე მეტად მაინტერესებდა გერმანელი მუსიკოსებისგან შემდგარი დუეტი Kollektiv Turmstrasse. საბოლოოდ მათ შორიდან მოსმენას დავჯერდი. ზემფირას წლების წინ ვუსმენდი – ალბათ, მაშინ უფრო მეტად გამიხარდებოდა და ბევრად მეტ ემოიციას მოიტანდა მის ლაივზე დასწრება. თუმცა, უნდა ითქვას, რომ უკრაინის დროშის მოფრიალე ზემფირამ ნამდვილად კარგი პერფორმანსი მოაწყო სცენაზე.

მთავარი კი წინ არის!

, , , , , , , , , , ,

დატოვე კომენტარი

დაუჯერებელი ამბავი – თბილისში Placebo ჩამოდის

Tbilisi Open Aor 2015

გუშინ მთელი საქართველო ზეიმობდა გაიგო რა Open Air-ის ლაინაფის შესახებ. Placebo, Archive, Kill it Kid, Kollektiv Turmstrasse, Zemfira, Beth Hart და სხვები 3-7 ივლისს თბილისს ეწვევიან. ფესტივალში მონაწილეობას ქართველი მუსიკოსებიც მიიღებენ: Lady Heroine, The Georgians, Salio, MAMM, The Jetbird, Sophie Villy, Scratch The Floor, არა, Erekle Deisadze & Vinda Folio, The Black Marrows, The Mins … სულ 60-მდე შემსრულებელი 5 დღის განმავლობაში გაგვაბედნიერებს საკუთარი მუსიკით. ფესტივალი ღია ცის ქვეშ, თბილისის ზღვის ახალი ქალაქის მიმდებარე ტერიტორიაზე გაიმართება.

ლაინაფის ჰელაინერების ვინაობა რამდენიმე კვირით ადრე გავიგე, თუმცა, იმდენად დაუჯერებელი იყო ჩემთვის, მორიგი ჭორი მეგონა. გუშინ, ფესტივალის ორგანიზატორის, AlterVision Group-ის  მიერ ლაინაფის ოფიციალურად გამოცხადების შემდეგ ბოლო მოეღო  ეჭვებს. ეს დღეებია სრულიად აჟიტირებული დავდივარ ^_^

Placebo-ს განცხადება მათ ოფიციალურ facebook გვერდზე

Placebo-ს განცხადება მათ ოფიციალურ facebook გვერდზე

გუშინდელ “ზარზეიმთან” ერთად სოც. ქსელებში კრიტიკული კომენტარებიც დაიწერა მცირე რაოდენობით. აბიტურიენტი მოსწავლეები, რომელთაც ფესტივალს ეროვნული გამოცდების პერიოდი ემთხვევათ, ფესტივალის თარიღს აპროტესტებდნენ. ასევე, როგორც ყოველთვის, საუბარი იყო ბილეთის სიძვირეზე. თუმცა, 5 დღიანი აბონიმენტისთვის 110 ლარი, 60-მდე შემსრულებლითა და ასეთი მაგარი ჰედლაინერებით, ნამდვილად არაა ძვირი!

6 წელი გავიდა პირველი Tbilisi Open Air-დან. დღესაც კარგად მახსოვს მაშინდელი შთაბეჭდილებები. პირველივე დღიდან ვგულშემატკივრობ ამ ფესტივალს და ყოველ ოფენეარს ვესწრები. ჩემი იმედები გამართლდა: ფესტივალი ტრადიციად იქცა და ბევრი კარგი მუსიკოსის მოსმენის საშუალება მოგვცა.

შეგიძლიათ იხილოთ წინა ოფენეარების მიმოხილვები:

Tbilisi Open Air 2013

Tbilisi Open Air 2012

Tbilisi Open Air 2011

Tbilisi Open Air 2009

პ.ს. რა მოითმენს 4 ივლისამდე!!!

placebo

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

2 Comments

კინოსეანსი – ოსკაროსანი ფილმები (N4)

პოსტში ტრადიციულად მიმოვიხილავ ოსკარის მომპოვებელ თუ უბრალოდ ნომინანტ ფილმებს, რომელთა ნახვაც ოსკარის დაჯილდოების 87-ე ცერემონიამდე მოვასწარი.

ბერდმენი 

  • გამარჯვებული ნომინაციაში “საუკეთესო ფილმი” 

birdman

“ბერდმენი” ჩემთვის ფილმთა იმ კატეგორიას მიეკუთვნება, როდესაც უბრალოდ ვერ ვხვდები, რატომ აღფრთოვანდა ხალხი ასე ძალიან (ისევე როგორც თავის დროზე ვერ აღვფრთოვანდი “უოლ სტრიტის მგელით” თუ “მანდარინებით”). ამ აზრის გამო ბევრი კინომანის გულისწყრომაც დავიმსახურე :დ მართალია, ფილმში კარგი დიალოგებია, მუსიკალური გაფორმებაც კარგია, ოპერატორული ნამუშევარიც და ა.შ. მაგრამ ეს არ იყო საკმარისი იმისთვის, რომ განსაკუთრებულად მომწონებოდა, პირიქით – ძალიან მოსაწყენი მეჩვენა. თითქმის ყველა მომენტში გამოვიცანი როგორ განვითარდებოდა მოვლენები. ერთი იმას ვერ მივხვდი, რომ დასაწყისში თავად ბერდმენის დადგმული იყო უბედური შემთხვევა მისთვის არასასურველი მსახიობის მოსაშორებლად. ფილმის დასასრულიც ბანალური იყო – თითქოს რეჟისორს ფანტაზია აღარ ეყო და ამიტომ დაამთავრა ფილმი ასე გაურკვევლად – დაე, მაყურებელმა თავად გადაწყვიტოს ბერდმენის ბედიო.

Boyhood (ბავშვობა)

  • ნომინაცია “საუკეთესო ფილმი”, ნომინანტი

boyhood

ეს არის კეთილი ფილმი ერთი ბიჭისა და მისი ოჯახის ცხოვრებაზე. “ბავშვობის” გმირი ეკრანზე თვალსა და ხელს შუა იზრდება ამ სიტყვის სრული მნიშვნელობით: ფილმის გადაღება 12 წელს მიმდინარეობდა ერთი და იმავე მთავარი მსახიობების მონაწილეობით. ძალიან რეალისტური ფილმია, ზედმეტი “კვანძის შეკვრებისა” და “სიბრძნე-ფილოსოფიების” გარეშე. გამიხარდებოდა, რომ ნომინაციაში “საუკეთესო ფილმი” მას გაემარჯვა “ბერდმენის” ნაცვლად.

ამერიკელი სნაიპერი

  • ნომინაცია “საუკეთესო ფილმი”, ნომინანტი

american-sniper

რატომ მოხვდა საერთოდ ეს ფილმი ნომინანტთა შორის, გაუგებარია. რაღა ეგ და რაღა “რემბო”. ყოველ შემთხვევაში, დასაწყისში ძალიან მივამსგავსე “რემბოს”. ომი ერაყში ამერიკელი კინემატოგრაფისებისთვის ისეთივე საყვარელი და მტკივნეული თემაა, როგორც ქართველებისთვის 90-იანი წლები. კლინტ ისტვუდის ეს ნამუშევარი  “The Hurt Lockers” ჰგავს, თუმცა, ეს უკანასკნელი ბევრად სჯობია.

Still Alice (ჯერ კიდევ ელისი)

  • ნომინაციაში “საუკეთესო მსახიობი ქალი” გაიმარჯვა ფილმის მთავარი როლის შემსრულებელმა – ჯულიანა მურმა

still alice

არ ვიცი რამდენად რეალისტურად იყო ნაჩვენები ფილმში ალცჰაიმერით დაავადებული ადამიანის ამბავი, მაგრამ, საინტერესო და გულისამაჩუყებელი კი იყო. Still Alice მოგვითხრობს როგორ იცვლება ჯულიანა მურის გმირისა და მისი ოჯახის წევრების ცხოვრება მეხსიერების თანდათანობით დაკარგვასთან ერთად. ერთადერთი მანუგეშებელი ფილმში ჯულიანას გმირის საუცხოო ოჯახია, რომელიც ყველანაირად უდგას მას გვერდში ამ მძიმე დაავადების დროს.  ჯულიანა იმსახურებდა ოსკარს! )) Still Alice კი ერთხელ საყურებლად ღირს.

ყველაფრის თეორია

  • ნომინაცია “საუკეთესო ფილმი” – ნომინანტი, ნომინაციაში “საუკეთესო მსახიობი მამაკაცი” გაიმარჯვა ფილმის მთავარი როლის შემსრულებელმა ედი რედმეინმა

theory_of_everything_wedding_kiss

ფილმი ცნობილი ფიზიკოსის – სტივენ ჰოკინგისა და მისი ცოლის ურთიერთობის შესახებაა. ალბათ, ყველას ახსოვს, სოციალურ მედიაში ფრიად პოპულარული აქცია თავზე ყინულიანი წყლის გადასხმით – Ice Bucket Challenge, რომელიც გვერდითი ამიოტროფული სკლეროზით დაავადებულ ადამიანთა დასახმარებლად იყო მიმართული. სტივენ ჰოკინგი ერთ-ერთია მათ შორის, ვისაც ახალგაზრდა ასაკში განუვითარდა ეს დაავადება. მიუხედავად ამისა, ფიზიკოსმა ფარ-ხმალი არ დაყარა და ბევრ წარმატებას მიაღწია ცხოვრებაში. სტივენმა მისი როლის შემსრულებელს, ედი რედმეინს, ოსკარის მოპოვება facebook-ში გულთბილი სტატუსით მიულოცა.

Gone Girl (გაუჩინარებული ქალი)

  • ნომინაცია “საუკეთესო მსახიობი ქალი” როზამუნდ პაიკის თამაშისთვის

gone girl

ამ ფილმის ყურება ნამდვილად ღირდა. ალბათ, ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესო და დამაინტრიგებელი ფილმი იყო ოსკარზე წარდგენილთა შორის. ქალი ქორწინებიდან მეხუთე წლის თავზე უბრალოდ ქრება, ეჭვების მთავარი ობიექტი კი მისი ქმარი ხდება. მაგრამ ჩამთრევ სიუჟეტს მიღმა ადამიანთა შორის სასიყვარულო ურთიერთობებია, რომლებიც მუდამ იცვლება, განსაკუთრებით კი ქორწინების შემდეგ. ერთი სიტყვით, ჩემი ფავორიტი ფილმია.

ოსკარის გარეშე არ დარჩენილა ბოლო დროს ჩემზე ყველაზე დიდი შთაბეჭდილების მომხდენი ფილმი Interstellar – მან ნომინაციაში “საუკეთესო ვიზუალური ეფექტები” გაიმარჯვა. თუმცა, ჩემი აზრით, ბევრად მეტს იმსახურებს.

interstellar

სხვა ფილმებზე, სხვა დროს, სხვა პოსტში დავწერ ))

, , , , , , , , , , , , , , ,

3 Comments

ხეტიალი სუპერმარკეტებში

supermarket2

ძალიან მიყვარს სუპერმარკეტებში ხეტიალი. ხეტიალი და პროდუქტების არჩევა. განსაკუთრებით მაშინ, როცა ეს რაიმე ამბის/დღესასწაულის აღნიშვნას უკავშირდება და მეგობრებთან ერთად ხდება.

kinopoisk.ru

რამდენი შთამბეჭდავი სცენის გათამაშების ადგილად გვევლინება მაღაზია ფილმებში: ექსებთან თუ ყოფილ მეგობარ/მეზობლებთან უეცარი შეხვედრის, სროლის/გარჩევის/ძარცვის/მძევლების აყვანის, ძნელბედობის ჟამს შესაფარებელი ადგილის და ა.შ. თუმცა, რეალობაში პირადად მე ნაკლებად მქონია ასეთი შემთხვევები: არც წარსული მოგონებების აღმძვრელ პირს შევხვედრივარ და არც რაიმე განსაკუთრებული სცენის მომსწრე გავმხდარვარ.

Home-Alone

რამდენჯერ მინატრია ბავშვობაში ამა თუ იმ მაღაზიაზე, ჩემი ყოფილიყო. წარმოვიდგენდი ხოლმე პირველ რიგში რას მივვარდებოდი და გავუსინჯავდი გემოს – მაშინ მთავარ ადგილზე, რა თქმა უნდა, ტკბილეულობა იყო. საბედნიეროდ, დღეს ბევრად კომფორტული და დიდი არჩევნის მქონე სუპერმარკეტები გვაქვს, ვიდრე არც თუ ისე შორეულ წარსულში. “ჯიხურებიდან სუპერმარკეტებამდე” – ასე შეიძლება დავარქვათ 90-იანებიდან დღემდე განვლილ ისტორიას. თუმცა, დღესაც ბევრგან შეგხვდებათ მოწკიპული მაღაზიები,  სადაც ასანთისა და პურის გარდა არაფერი იყიდება, მაგრამ მაინც “სუპერმარკეტებად” იწოდება :)))

supermarket8

ერთი სიამოვნებაა მეგობრებთან ერთად საყიდლებზე წასვლა თავისი პატარ-პატარა თავგადასავლებით: ურიკებზე კატაობით, კამათით – რომელი სასმელის ყიდვა სჯობია, მხიარული ან მომაბეზრებელი კონსულტანტებითა და ბოლოს, რა თქმა უნდა, როცა სუპერმარკეტს სასურველი პროდუქტებით ხელდამშვენებული და დახუნძლული ტოვებ.

მოკლედ, ზოგჯერ, ასეთი მცირე რაღაცებიც საკმარისია ბედნიერებისთვის.

supermarket9

, , ,

4 Comments

Interstellar

მაინც რატომ არ გავყევი ფიზიკას?! გავხდებოდი მერე ასტრონავტი, გავფრინდებოდი კოსმოსში და შავი ხვრელის მეშვეობით მოვხვდებოდი ჩემს წარსულში. იქ კი აუცილებლად ჩავაგონებდი ჩემს უმცროს მეს, რომ ასტრონავტობა ამერჩია პროფესიად.

                                              Interstellar-ის ინსპირაცია

What-gif

მგონი არცერთ ფილმს არ მოუხდენია ისეთი შთაბეჭდილება ჩემზე, როგორიც Interstellar-მა მოახდინა. ამ ფილმს უკვე ორჯერ ვუყურე და არც მესამედ ყურებაზე ვიტყოდი უარს.

მთელი სეანსის განმავლობაში და მის შემდეგაც ემოციებს ძლივს ვიკავებდი. დიდხანს ვიყავი ფიქრებში ჩაფლული. მაინც საიდან ნოლანს ამდენი ფანტაზია?!

ალბათ არ გჭირდებათ იმის შეხსენება, რომ რეჟისორი ქრისტოფერ ნოლანი ცნობილია თავისი ფანტასტიკური ჟანრის, უჩვეულო სცენარის მქონე ფილმებით. რამდენიმე ფილმი მომდის თავში მისი სახელის გაგონებაზე.  ერთ-ერთი ყველაზე დიდი აჟიოტაჟი გამოიწვია “Inception” (2010)-მა  – მაშინ ძალიან ბევრი ლაპარაკობდა ამ ფილმზე დადებითად. მართალია, ფილმი მომეწონა, თუმცა, არც დიდად აღფრთოვანებული დავუტოვებივარ.  ბეტმენის სერიებს – The Dark Knight (2008)The Dark Knight Rises (2012) – რაც შეეხება, დღემდე არ მინახავს, იმიტომ რომ რამდენჯერაც დავიწყე ყურება, იმდენჯერ ჩამეძინა. ნოლანის შემოქმედებიდან მახსენდება კიდევ ერთი გამორჩეული ფილმი Memento – განსხვავებული სიუჟეტით – სადაც   მოვლენები დასასრულიდან დასაწყისისკენ ვითარდება.

interstellar_wallpaper_by_nordlingart

Interstellar მკვლევართა ჯგუფის კოსმოსში მოგზაურობის შესახებ მოგვითხრობს. ფილმში ბევრი რამაა მეცნიერული სფეროდან აღებული. სცენარისტმა ჯონათან ნოლანმა (ქრისტოფერის ძმამ) სპეციალურად სცენარის დასაწერად შეისწავლა ფარდობითობის თეორია კალიფორნიის ტექნოლოგიურ უნივერსიტეტში. რეჟისორმა ფიზიკოსიც კი დაიქირავა სამეცნიერო კონსულტანტად, რათა ფილმში მოცემული რეალობა სინამდვილესთან მაქსიმალურად ახლოს ყოფილიყო. Interstellar-მა რაღაცით გამახსენა ფიზიკოს გია დვალის ძალიან საინტერესო ლექცია პარალელურ სამყაროებზე.

Interstellar2

ფილმი ძალიან ლამაზი და საინტერესო ვიზუალური ეფექტებითაა დატვირთული. ქრისტოფერ ნოლანი შეეცადა რაც შეიძლება ნაკლებად გამოეყენებინა კომპიუტერული ეფექტები და ამისთვის ააგო სხვადასხვა კონსტრუქციები. კოსმოსი, კოსმიური ხომალდები, შავი ხვრელი, სხვადასხვა პლანეტები და ვარსკვლავები – ძალიან საინტერესოდაა ასახული!

Interstellar-2014-Poster

ჩემთვის თითქმის ყველა პერსონაჟის სიტყვის უკან რაღაც დიდი აზრი და ფილოსოფია იმალება. თითოეული ფრაზის გონებაში ღრმად ჩაბეჭდვა მომინდა:

Mankind was born on earth. It was never meant to die here.

Perhaps we’ve just forgotten that we are still pioneers and we’ve barely begun.

The end of earth will not be the end of us.

მუსიკალური გაფორმება არის გენიალური!!! შეიძლება ითქვას, ფილმის მუსიკა ბოლო დღეებში ჩემი ცხოვრების საუნდტრეკად იქცა. თავად მოუსმინეთ ჰანს ციმერის შედევრს:

ყველაფერი მაინც მარადიულ თემამდე – სიყვარულამდე – მიდის,  რომელიც ყველაფერზე, მათ შორის მეცნიერებაზე, მაღლაც კი დგას.

ეს არის მცირე ამონაგლეჯი იმ შთაბეჭდილებებისა, რაც ფილმისგან მივიღე. ყველაფრის გადმოცემა შეუძლებელია. სჯობს თავად უყუროთ.

, , , , , , , , , , ,

3 Comments

ზაფხულის დასასრული

panic-because-its-the-last-day-of-summer-

დღეს ზაფხულის ბოლო დღეა. შვებულებიდან გამოვედი, ცხოვრება ჩვეულ რიტმში გრძელდება: დილით ადგომა, სამსახური, საღამოს მეგობრების მონახულება, ვიქენდის ლოდინი და ა.შ. ხანდახან სევდა მიპყრობს ხოლმე, როცა ვუფიქრდები, რომ ზაფხულის თავგადასავლებს, ზღვას და სხვადასხვა ადგილებში წოწიალს ერთი წლით უნდა დავემშვიდობო. ამ ეტაპზე ბედნიერებას მხოლოდ წერა, შოპინგი და ‘სილამაზის სახლში” სიარული მგვრის. ალბათ, მალე დღიურების წერის ტრადიციასაც აღვადგენ. მგონი ერთგვარი პოსტზაფხულისეული სინდრომი მჭირს. 😀

წლევანდელი ზაფხულის მთავარი მიღწევები: ველოსიპედი გავატარე! ❤ ბავშვობის მერე არ ვმჯდარვარ ველოსიპედზე, მეგონა არ მემახსოვრებოდა ტარება, მაგრამ, ჰოი საოცრებავ, გავატარე 🙂 მეორე მიღწევა: თანდათან დავძლე წყლის სიღრმის შიში: რამდენჯერმე დამოუკიდებლად გავცურე ნაპირისგან მოშორებით. 😀

ხვალ შემოდგომაა – პირველ სექტემბერზეც დავწერ ალბათ პოსტს თუ ამის განწყობაზე ვიქნები. მართალია, ზაფხულს ვერაფერი შემიცვლის, მაგრამ თავს იმით ვიმშვიდებ, რომ არსებობს უამრავი მიზეზი, რის გამოც შემოდგომა უნდა გიყვარდეს:

autumn

ბედნიერ შემოდგომას გისურვებთ!

 

, , , , ,

5 Comments

Tbilisi Summer Set

summer set 2

Summer Set-ს ერთი წლის მანძილზე ველოდებოდი. ეს დღეც დადგა: 11 და 12 ივლისს ელექტრონული მუსიკის ფესტივალი Summer Set ამჯერად თბილისში გაიმართა. ვეცდები ობიექტური ვიყო ამ ივენთის შეფასებისას: არც იმ კატეგორიას მივეკუთვნები, ვინც მიიჩნევს, რომ ორგანიზატორებისთვის მადლობის გარდა არაფერი ეთქმის, რადგანაც ასეთი კარგი მუსიკოსების მოსმენის საშუალება მისცეს, და არც იმ კატეგორიაში მოვიაზრები, ვინც ყველაფერში მხოლოდ ნეგატიურს ხედავს და ყველაფრით უკმაყოფილოა.

Summer Set-ის შეფასებისას არ შემიძლია არ ვახსენო Pre Summer Set ივენთი. 10-დან 9 ქულას მივანიჭებდი ამ ღონისძიებას: კარგი მუსიკა (line up: Greenbeam & Leon,  Pan-Pot) და შესანიშნავი გარემო. ივენთი ღია ცის ქვეშ ჩატარდა. მიუხედავად მაღალი ტემპერატურისა არ ცხელოდა: ნიავი სასიამოვნო სიგრილეს განიჭებდა. -1 ქულა მოუწესრიგებელ საპირფარეშოებსა და ბარმენების სიძუნწეს ხვდა:  ფასთან შედარებით  ცუდი მომსახურება ჰქონდათ – მცირე ულუფებს ასხამდნენ და ხურდასაც არ აბრუნებდნენ ხშირ შემთხვევაში.

Tbilisi Summer Set-დან ყველაზე კარგად რაც მახსენდება Sun Glitters-ისა და Moderat-ის გამოსვლაა: სხვა სამყაროში აღმოვჩნდი მათი წყალობით, იმდენად ჯადოსნურ მუსიკას უკრავდნენ. ორი სთეიჯის არსებობის გამო მინდოდა ორად გავყოფილიყავი, რადგან ორივეზე საინტერესო მუსიკოსები უკრავდნენ და მინდოდა ყველასთვის მომესმინა.

sun glitters

ახლა უარყოფით მხარეებზე გადავალ: ყველაზე მეტად რამაც შემაწუხა, იყო აუტანელი სიცხე – საუნაში გეგონებოდა თავი. მართალია, ორგანიზატორები შეგვპირდნენ, რომ მეორე დღეს სიცხის პრობლემა გამოსწორდებოდა და ყველას შეგვცივდებოდა, თუმცა, სამწუხაროდ, ასე არ მოხდა. პირიქით: ტემპერატურამ ბევრად მაღალ ნიშნულს მიაღწია ვიდრე წინა დღეს. ორგანიზატორებმა ეს საკითხი შემდეგნაირად ახსნეს თავის განცხადებაში:

“ვაღიარებთ, რომ ჩვენი შეცდომა იყო ღონისძიების დიღომში ჩატარება, რადგან გარეთაც 42 გრადუსი სიცხე იყო და სამწუხაროდ ვერანაირი კონდეციონერი 5000 კაცს ერთ სივრცეში ვერ გააგრილებს. მითუმეტეს ეს 5000 კაცი თუ დადის წინ და უკან. გარე სივრცეშიც კი, ანუ ეზოშიც რომ ყოფილიყავით 5000 ერთად იგივე სიცხე იქნებოდა.
არანაირი ტყული არ ყოფილა, როდესაც ვთქვით, რომ მეორე დღისთვის დავამატებდით კონდიცირების სისტემას. ასეც იყო, უბრალოდ ამან მნიშვნელოვნად ვერ შეცვალა საერთო სურათი.”

summer set

კიდევ რაც ცუდად დამამახსოვრდა იყო ჩხუბი დაცვასა და ვიღაც ბიჭს შორის.  დაცვის წევრს ის გოგოც “შემოეცემა”, რომელიც მათ გაშველებას ცდილობდა. არაერთხელ მითქვამს, რომ ქართული ივენთების ერთი დიდი მოუგვარებელი პრობლემა დაცვაა: ხშირ შემთხვევაში უზრდელები და არაორგანიზებულები არიან, რთულ მდგომარეობას განმუხტვის ნაცვლად ძაბავენ.

moderat

ფოტო აღებულია http://www.edifeye.co.uk/ -დან

ცალკე აღნიშვნის ღირსია უკულტურო საზოგადოება, რომელიც სრულიად უმიზნოდ დაიარებოდა აქეთ-იქით გადაჭედილ დარბაზში, თავის ოფლიან ტანფეხს დაატარებდა, გეჯახებოდა და არც ბოდიშს იხდიდა, ხელს გიშლიდა მუსიკის მოსმენასა და ცეკვაში. ისიც კი ვიფიქრე, რა კარგი იქნებოდა, მსგავს ივენთებზე ნაკლები ადამიანი თუ მოვა-მეთქი. არადა, სანამ ხალხი მოგროვდებოდა, ისეთი კარგი იყო ნახევრად ცარიელ დარბაზში ცეკვა: თითქოს DJ მარტო ჩემთვის უკრავდა და არც არავინ მეჯახებოდა. იმდენად გამომიყვანა ამან წყობიდან, რომ სრულიად ვეთანხმები ივენთის გვერდზე გამოთქმულ შემდეგ წინადადებას: “აი ყველას დედას შ**ეცი ვინც ვერ გაჩერდით და დედამოტყნულ სიცხეში წინ ეტენებოდით და მერე უკან გადიოდით, ძალიან სი*ები ხართ.”

პ.ს საერთო ჯამში მაინც ვისიამოვნე Tbilisi Summer Set-ით. ორგანიზატორები, ალბათ, გაითვალისწინებენ ხალხის რჩევებს/პრეტენზიებს და Fall Set ბევრად კარგი იქნება.

, , , , , , , , , , , , , ,

%(count)s კომენტარი

%d bloggers like this: